Czekanie, czekanie, czekanie,
\nJa oszala\u0142em! To zwariowanie!
\nZiarnko, za ziarnkiem przepycha czas,
\nPe\u0142zn\u0105c, jak zimny, d\u0142ugi gad.
\nW okowach uczu\u0107, hamulcu dzia\u0142a\u0144,
\nT\u0119sknotach serca, potrzebach cia\u0142a.
\nCzekanie niweczy harmoni\u0119 dnia
\nOkropny, fatalny duszy mojej stan.
\nM\u00f3zg b\u0142yskawic\u0105 mknie po przewodach,
\nChcia\u0142bym zatrzyma\u0107 w locie jej s\u0142owa
\nI jeszcze, jeszcze, i jeszcze raz
\nI ta rozmowa niech trwa, trwa, trwa…
\nKa\u017cde jej s\u0142owo dla zmys\u0142\u00f3w sza\u0142.
\nTo by\u0142o wczoraj, a dzi\u015b tak brak:
\nS\u0142odkiego szeptu, co muska krta\u0144,
\nI barwy g\u0142osu, co pr\u0119\u017cy kark.
\nCzekanie niweczy harmoni\u0119 dnia.
\nJa dr\u017c\u0119, ponury mojej g\u0142owy stan.
\nTelefon brz\u0119czy. Nareszcie! Tak!
\nI ju\u017c przed sob\u0105 widz\u0119 t\u0105 twarz,
\nOczy rzucaj\u0105ce niebosi\u0119\u017cny blask…
\nS\u0142ucham. – Czy mo\u017cna…? – Basowy brzmi g\u0142os.
\nNie do mnie. I znowu przyby\u0142o trosk.
\nI dalej: czekanie, czekanie, czekanie…
\nJa oszala\u0142em! To zwariowanie!
\nCzekanie niweczy harmoni\u0119 dnia,
\nFatalny, okropny duszy mojej stan.
\nCzekanie, czekanie, czekanie, czekanie…
\nTo usychanie, to obumieranie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czekanie, czekanie, czekanie, Ja oszala\u0142em! To zwariowanie! Ziarnko, za ziarnkiem przepycha czas, Pe\u0142zn\u0105c, jak zimny, d\u0142ugi gad. W okowach uczu\u0107, hamulcu dzia\u0142a\u0144, T\u0119sknotach serca, potrzebach cia\u0142a. Czekanie niweczy harmoni\u0119 dnia Okropny, fatalny duszy mojej stan. M\u00f3zg b\u0142yskawic\u0105 mknie po przewodach, Chcia\u0142bym zatrzyma\u0107 w locie jej s\u0142owa I jeszcze, jeszcze, i jeszcze raz I ta rozmowa … <\/p>\n