Za sz\u00f3st\u0105 g\u00f3r\u0105, za si\u00f3dm\u0105 rzek\u0105,
\nZa \u00f3smym z m\u00f3rz – strasznie daleko.
\nNa twardej skale, bardzo dostojnie
\nOj rozum ludzki tego nie pojmie
\nSta\u0142 pa\u0142ac wtulony w podusz\u0119 z mchu.
\nChyba zapomnia\u0142 o tym miejscu B\u00f3g.
\nMia\u0142 cztery baszty – pod nieba kres,
\nZ do\u0142u nie zoczy ich szczytu cz\u0142ek.
\nOgromne szpice gin\u0105 we mgle,
\nI nie wie nikt, czy jest tam tlen,
\nBo nie dolecia\u0142 tam \u017caden ptak,
\nI nawet sok\u00f3\u0142 – ni gad, ni ssak.
\nWi\u0119c cztery baszty, tysi\u0105ce wr\u00f3t,
\n\u017be rzek\u0142by\u015b – Cacko. Prawdziwy cud.
\nTo w\u0142a\u015bnie tutaj zakr\u0119ca\u0142 \u015bwiat,
\nW oddali napis l\u015bni\u0142: Welcom raj!
\nWracaj\u0105c jednak do sedna sprawy,
\nNie przerywaj\u0105c \u015bwi\u0119tym zabawy
\nZajrzyjmy teraz co dzia\u0142o si\u0119
\nW zamku, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by by\u0107 snem.
\nUnie\u015bmy lekko kurtyny brzeg,
\nA naszym oczom uka\u017ce si\u0119…
\nKomnata ksi\u0119cia. Alfred go zwali.
\nNie pija\u0142 wina, nie pali\u0142 fajek,
\nBy\u0142 dobrym ch\u0142opcem i mia\u0142 co chcia\u0142
\nOpr\u00f3cz… No w\u0142a\u015bnie, bo w kwestii pa\u0144
\nStrasznie nie\u015bmia\u0142y Alfredzik by\u0142.
\nA stary kr\u00f3l, gdy jeszcze \u017cy\u0142
\nNakaza\u0142 twardo: Syneczku m\u00f3j,
\n\u017belazo p\u00f3ki gor\u0105ce kuj.
\nAby dynastii nie nasta\u0142 kres
\nPotomka musisz sp\u0142odzi\u0107… – Ja wiem.
\nOdpar\u0142 nast\u0119pca i tak, jak sta\u0142
\nSp\u0142on\u0105\u0142 rumie\u0144cem, jak w ogniu rak.
\nSzuka\u0142 i kr\u0105\u017cy\u0142, to tu, to tam,
\nJak rzeka d\u0142ugo p\u0142yn\u0105\u0142 czas,
\nLecz pr\u00f3\u017cno szuka\u0142. Jak palec sam…
\nA\u017c odszed\u0142 kr\u00f3l do raju bram.
\nOdt\u0105d si\u0119 ksi\u0105\u017c\u0119 kr\u00f3lem sta\u0142,
\nNadszed\u0142 dla niego rz\u0105d\u00f3w czas.
\nDobry by\u0142 kr\u00f3l, lecz smutny kraj,
\nBo m\u0142ody panicz, cho\u0107 tyle dam,
\nCho\u0107 tyle panien, rozw\u00f3dek i wd\u00f3w,
\nOn w kawalerskim stanie si\u0119 t\u0142uk\u0142.
\nDwunastu m\u0119drc\u00f3w zebra\u0142o si\u0119:
\nB\u0119dziemy zmienia\u0107 rzeczy bieg.
\nDebatowali a\u017c dwa tygodnie
\nZ niedojedzenia spada\u0142y spodnie,
\nPuch\u0142y im m\u00f3zgi, ros\u0142y im brody,
\nNie mogli jednak znale\u017a\u0107 metody,
\nJak by z marazmu wyrwa\u0107 kraj
\nI jak\u0105 kr\u00f3lowi niewiast\u0119 da\u0107.
\nDnia czternastego rozleg\u0142 si\u0119 krzyk:
\nRozpoczynamy wybory miss!!!
\nZebrano sponsor\u00f3w, by trzyma\u0107 styl.
\nBy\u0142y nagrody, jak stado \u015bwi\u0144,
\nPier\u015bcie\u0144 z szafirem, z karoc\u0105 w\u00f3\u0142,
\nKa\u017cdy przynosi\u0142 co tylko m\u00f3g\u0142.
\nHerold z doboszem id\u0105c krok w krok
\nSzli z nocy w dzie\u0144, a ze dnia w noc.
\nG\u0142osili dekret, tracili g\u0142os
\nNie narzekali jednak na los.
\nBo dobry fina\u0142 by\u0142 ju\u017c tu\u017c tu\u017c.
\nZ miliona panien odpad\u0142o p\u00f3\u0142.
\nGdy z p\u00f3\u0142 miliona odpad\u0142o \u0107wier\u0107
\nBli\u017cej ni\u017c dalej. – Szambelan rzek\u0142.
\nI przebieranki, i salwy braw,
\nTo wieczorowa moda, to z pla\u017c.
\nSkromne bikini, lub str\u00f3j na raut.
\nT\u0142um wiwatowa\u0142, bawi\u0142 si\u0119 grzmia\u0142.
\nKr\u00f3l spod spuszczonych powiek s\u0142a\u0142
\nSkromne spojrzenia w kierunku dam
\nI ci\u0105gle nie m\u00f3g\u0142 wypatrzy\u0107 tej
\nNa chwile dobre i chwile z\u0142e.
\nTej upragnionej, o kt\u00f3rej \u015bni\u0142,
\nCho\u0107 raz zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce by\u0142:
\nRozochocony i podniecony,
\nBy nie powiedzie\u0107 rozanielony.
\nLecz gdy z siedzenia podrywa\u0142 si\u0119
\nUs\u0142ysza\u0142 nagle kobiety \u015bmiech.
\nCzy by\u0142 to \u015bmiech? Chichot, czy co\u015b…
\nZn\u00f3w z rezygnacj\u0105 klapn\u0105\u0142 na tron.
\nKolejna, na kt\u00f3rej zawiesi\u0142 wzrok,
\nJak nimfa lekko rozpru\u0142a mrok.
\nZ blaskiem ksi\u0119\u017cyca pi\u0119knieje \u015bwiat…
\nNie wida\u0107 pryszczy, ubywa wad.
\nJu\u017c mia\u0142 na ko\u0144cu j\u0119zyka, \u017ce chce,
\nGdy dostrzeg\u0142 nogi wygi\u0119te, jak s.
\nZiewn\u0105\u0142 przeci\u0105gle na dzisiaj do\u015b\u0107
\nI zasn\u0105\u0142 opatuliwszy si\u0119 w koc.
\nDzie\u0144 wstawa\u0142 nowy, a z nowym dniem
\nNowe nadzieje zjawi\u0142y si\u0119,
\nNadzieje marzenia i… jeszcze kto\u015b.
\nT\u0142um zafalowa\u0142, wyda\u0142 szept: Oooo…
\nDziewczyna z bagien!!! – Wykrzykn\u0105\u0142 kto\u015b,
\nI z now\u0105 fal\u0105 wzmog\u0142o si\u0119: Oooo!!!
\nNag\u0142y rozgardiasz od mur\u00f3w bram,
\nA\u017c po wierzcho\u0142ki najwy\u017cszych baszt.
\nJu\u017c m\u0142ody pan chcia\u0142 wzywa\u0107 stra\u017c
\nW obawie rebelii, kt\u00f3r\u0105 mog\u0105 wznie\u015b\u0107
\nPoddani, je\u015bli nie o\u017ceni si\u0119.
\nWyszed\u0142 na balkon rozprostowa\u0107 ko\u015b\u0107,
\nKiedy znienacka doszed\u0142 go g\u0142os…
\nS\u0142owika trel, i wiatru szloch,
\nTo lekko dr\u017ca\u0142, to brzmia\u0142, jak dzwon.
\nMieszanka spokoju, nostalgii d\u017awi\u0119k…
\nNie s\u0142ysza\u0142 nikt, by g\u0142os m\u00f3g\u0142 nie\u015b\u0107:
\nSi\u0142\u0119 spokoju, rado\u015bci \u015bpiew,
\nWiar\u0119 nadziej\u0119, wszystko co chcesz.
\nJestem ksi\u0119\u017cniczka z krainy Kumkur,
\nNa imi\u0119 mam Maja. – A na to kr\u00f3l…
\nRwa\u0142 si\u0119 do g\u00f3ry, hen w stron\u0119 gwiazd,
\nWali\u0142o serce sztywnia\u0142 mu … (Ptak?) kark.
\nZ zachwytu nie m\u00f3g\u0142 wydoby\u0107 s\u0142owa.
\n\u0141apa\u0142 powietrze, huka\u0142, jak sowa.
\nZielone oczy, a w\u0142osy blond
\nMia\u0142a i rozum – i nawet on.
\nPo prostu anio\u0142 – nieziemski stw\u00f3r.
\nZachwyt\u00f3w g\u0142os zmieni\u0142 si\u0119 w ch\u00f3r,
\nI nuci\u0142 psalmy na panny cze\u015b\u0107,
\nA nasz kr\u00f3liczek mia\u0142 wszystko gdzie\u015b.
\nRuszy\u0142 ze swad\u0105: Ta, tylko ta!!!
\nCzy b\u0119dziesz moj\u0105? – Szepn\u0119\u0142a: – Tak.
\nI wie\u015b\u0107 szcz\u0119\u015bliwa p\u0142yn\u0119\u0142a w \u015bwiat,
\n\u017be b\u0119dzie \u015blub i wielki bal.
\nI pantoflow\u0105 poczt\u0105 sz\u0142o,
\n\u017be pi\u0119kn\u0105 pann\u0119, nikt nie wie sk\u0105d
\nPokocha\u0142 kr\u00f3l od pierwszych s\u0142\u00f3w,
\nOd pierwszych spojrze\u0144 i a\u017c po gr\u00f3b
\nB\u0119dzie j\u0105 wielbi\u0142 przez wszystkie dnie
\nI pi\u0105tk\u0119 dzieci pragnie z ni\u0105 mie\u0107.
\nPo siedmiu dniach, wi\u0119c rzek\u0142bym w mig
\nZacz\u0105\u0142 si\u0119 \u015blub. Kto na nim by\u0142?
\nMusia\u0142 wymienia\u0107 bym za trzy dni,
\nWi\u0119c pominiemy milczeniem to,
\nWszak nieistotne te sprawy s\u0105.
\nNapomkn\u0119 tylko, \u017ce z r\u00f3\u017cnych stron
\nOd Pernambuko, a\u017c do Antyli,
\nZ wszystkich stron \u015bwiata go\u015bcie przybyli.
\nSto\u0142y p\u0119ka\u0142y od jad\u0142a ton,
\nSyty by\u0142 pierwszy i ostatni go\u015b\u0107.
\nOd pitnych miod\u00f3w, przer\u00f3\u017cnych win
\nHucza\u0142o w g\u0142owach, zbywa\u0142o si\u0142,
\nZwala\u0142o z n\u00f3g, a bal wci\u0105\u017c trwa\u0142.
\nOrkiestra skoczne kawa\u0142ki gra.
\nRaz pulsuj\u0105ce reggae, raz ska,
\nTo punk, to jazz, kto chcia\u0142, to mia\u0142.
\nBy\u0142 koncert \u017cycze\u0144, prezent\u00f3w stos,
\nI szcz\u0119\u015bcia \u0142zy. Nic \u017cadnych trosk.
\nPo oczepinach Alf nie mia\u0142 si\u0142.
\nSzed\u0142 do alkowy… – Maju id\u017a z nim.
\nTy\u015b jego brank\u0105, on panem twym,
\nGdy idzie spa\u0107 legnij i ty.
\nRzek\u0142a us\u0142u\u017cnie jedna z dam
\nW u\u015bmiechu lubie\u017cnym krzywi\u0105c twarz.
\nP\u0105sem sp\u0142on\u0119\u0142a kr\u00f3lewny buzia,
\nM\u0105\u017c szepn\u0105\u0142 jeszcze: – Huzia do \u0142\u00f3zia.
\nI prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blink\u0119 na upojn\u0105 noc,
\nDzi\u0119kuj\u0105c niebu, \u017ce wygra\u0142 los.
\nTutaj powinny si\u0119 zamkn\u0105\u0107 drzwi.
\nBo sexu (intymny) \u015bwiat, to inny film.
\nJednak przez dziurk\u0119, cho\u0107 to nie fer
\nSp\u00f3jrzmy, co dalej dzia\u0142o si\u0119.
\nA by\u0142o na czym zawiesi\u0107 wzrok.
\nKr\u00f3lewskie szaty posz\u0142y w k\u0105t.
\nPod baldachimem mi\u0119kkiego \u0142o\u017ca
\nPuchem tuleni niczym w przestworzach
\nLewitowali w marzeniach swych,
\nWierz\u0105c, \u017ce si\u0119 ziszcz\u0105 ich sny.
\nKr\u00f3l obj\u0105\u0142 d\u0142o\u0144mi jej w\u0105t\u0142\u0105 kibi\u0107,
\nCo\u015b zaiskrzy\u0142o pomi\u0119dzy nimi.
\nW czu\u0142ych u\u015bciskach splot\u0142y si\u0119 cia\u0142a.
\nW \u017cy\u0142ach m\u0142odzie\u0144cza krew bulgota\u0142a.
\nWargi powoli dr\u017c\u0105 z podniecenia,
\nSucho\u015bci w gardle pierwsze zbli\u017cenia.
\nJej usta blisko tak jego ust…
\nBli\u017cej, wci\u0105\u017c bli\u017cej, nareszcie. Ju\u017c.
\nTen poca\u0142unek, w kt\u00f3rym oboje
\nOddali siebie drugiej osobie
\nZdawa\u0142o im si\u0119, \u017ce trwa\u0142 i trwa\u0142,
\nLecz nagle dziwnie, jak ska\u0142a sta\u0142…
\nKr\u00f3l Alfred – zamurowa\u0142o go.
\nB\u0142ysn\u0119\u0142o, sykn\u0119\u0142o, rozszed\u0142 si\u0119 sw\u0105d
\nZw\u0119glonej sk\u00f3ry, palonych zw\u0142ok.
\nW g\u0142owie panowa\u0142 chaos. Drwi\u0142 szok.
\nTa, kt\u00f3r\u0105 tuli\u0142 w ramionach tak czule
\nNagle w bagiennym znik\u0142a mu mule.
\nPrzez uchylone skoczy\u0142a drzwi.
\nTeraz w bajorku pa\u0142acowym drwi
\nZ ch\u0142opaka, kt\u00f3ry pokocha\u0142 j\u0105,
\nChcia\u0142 jej da\u0107 siebie, w\u0142adz\u0119 i tron.
\nPewnie nie wiecie, co sta\u0142o si\u0119?
\nI nie dziwota. Historii kres,
\nKt\u00f3r\u0105 widzia\u0142em, kr\u00f3tko stre\u015bci\u0142em,
\nNie jeden raz w \u017cyciu \u015bledzi\u0142em…
\n\u017be pi\u0119kna dziewka zamienia si\u0119
\nW \u017cab\u0119, ropuch\u0119, rzekotk\u0119, wi\u0119c…
\nKu przestrodze najmilsi wszystkim wam.
\nNie ca\u0142ujcie ksi\u0119\u017cniczek – tak\u0105 rad\u0119 dam.<\/p>\n
DEDYKUJ\u0118<\/strong>: Za sz\u00f3st\u0105 g\u00f3r\u0105, za si\u00f3dm\u0105 rzek\u0105, Za \u00f3smym z m\u00f3rz – strasznie daleko. Na twardej skale, bardzo dostojnie Oj rozum ludzki tego nie pojmie Sta\u0142 pa\u0142ac wtulony w podusz\u0119 z mchu. Chyba zapomnia\u0142 o tym miejscu B\u00f3g. Mia\u0142 cztery baszty – pod nieba kres, Z do\u0142u nie zoczy ich szczytu cz\u0142ek. Ogromne szpice gin\u0105 we … <\/p>\n
\nWszystkim ksi\u0119\u017cniczkom, kt\u00f3re
\nPozamienia\u0142y si\u0119 w \u017caby, tym
\nKilku, kt\u00f3re pozosta\u0142y w swojej
\nSk\u00f3rze, i kilku osobom ku przestrodze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"