Chcecie bajki? Oto bajka, a w\u0142a\u015bciwie dyrdyma\u0142y,
\nO cz\u0142owieczku wielkim duchem, ale wzro\u015bcie raczej ma\u0142ym.
\nBronek dali mu na imi\u0119 – czmycha\u0142 od cywilizacji.
\nKrew czerwona, cera blada; wmawia\u0142 sobie, \u017ce potrafi
\nZnale\u017a\u0107 swoje miejsce w \u017cyciu bez protekcji i uk\u0142ad\u00f3w.
\nStwierdzi\u0142: Lepiej mieszka\u0107 w g\u0142uszy, ni\u017ali po\u015br\u00f3d ludzi gad\u00f3w.
\nI wyruszy\u0142. Kroczy\u0142 dumnie poprzez kraje bardzo dzikie.
\nD\u0142ugo w\u0142\u00f3czy\u0142 si\u0119 po \u015bwiecie: od Azji, przez Ameryk\u0119.
\nMija\u0142 ludy koczownicze: \u017c\u00f3\u0142te, czarne i czerwone.
\nCzasem musia\u0142 zwolni\u0107 kroku, ale d\u0105\u017cy\u0142 w s\u0142uszn\u0105 stron\u0119.
\nZ Arktyki do Antarktydy, od bieguna, do bieguna,
\nSam nie wiedzia\u0142 co zobaczy\u0142, a widzia\u0142 prawdziwe cuda.
\nCho\u0107 zzi\u0119bni\u0119ty i zgrabia\u0142y – a\u017c dziw bierze, \u017ce nie umar\u0142.
\n– Snu\u0142 si\u0119 sm\u0119tny i markotny. Pi\u0119\u0107 lat tak si\u0119 biedak tu\u0142a\u0142.
\nWychud\u0142, zmarnia\u0142, pozielenia\u0142, idea\u0142y poodrzuca\u0142,
\nLecz zrozumia\u0142 to, co wewn\u0105trz: b\u00f3l i mi\u0142o\u015b\u0107 – to jest dusza.
\nZ\u0142apa\u0142 oddech zn\u00f3w w Europie: Rosja, Prusy, Ukraina.
\nStwierdzi\u0142: Do\u015b\u0107 perygrynacji. – Nad swym losem si\u0119 nie z\u017cyma\u0142.
\nWyl\u0105dowa\u0142 w Lechistanie. Czasu wi\u0119cej nie chcia\u0142 traci\u0107.
\n– Najwa\u017cniejsze, \u017ce w tym wszystkim m\u00f3zgu nikt mi nie zagraci\u0142.
\nCo widzia\u0142em, to widzia\u0142em, tego nikt mi nie zabierze.
\nZrzuci\u0142 baga\u017c, rozpakowa\u0142 i si\u0119 do roboty bierze.
\nOdkry\u0142 azyl bardzo cichy, tu\u017c przy chechle skromna woda,
\nTeren p\u0142aski, ryb niedu\u017co – \u017ce niedu\u017co troch\u0119 szkoda.
\n\u015awieci s\u0142o\u0144ce – je\u015bli \u015bwieci, pada deszczyk – je\u015bli pada,
\nO kolumn\u0119 sta\u0142 oparty, bo bez \u0142aski od s\u0105siada
\nWybudowa\u0142 skromny dworek po\u015br\u00f3d \u0142\u0105k i bujnych las\u00f3w
\nTak daleko od siedliska ludzkich \u015bwi\u0144stw i od ha\u0142asu.
\nRoczki p\u0142yn\u0105: jesie\u0144, zima, zn\u00f3w si\u0119 wiosna z latem wita,
\nWieje wietrzyk, trawka ro\u015bnie, zbo\u017ce zaczyna rozkwita\u0107.
\nCyka \u015bwierszcz – je\u017celi cyka, czasem co\u015b zagada \u017caba,
\nBywa, \u017ce si\u0119 zjawi bocian – nieostro\u017cn\u0105 \u017cab\u0119 zjada.
\nPtak zakwili serenad\u0119 ckliw\u0105, czasem trel radosny.
\nBronek siedzi, konsumuje le\u015bne dary w cieniu sosny,
\nLecz na jego licu go\u015bci coraz cz\u0119\u015bciej wyraz troski.
\nCo si\u0119 sta\u0142o? To samotno\u015b\u0107 w swoje go chwyci\u0142a macki.
\nMy\u015bla\u0142 biedak, co tu pocz\u0105\u0107 i wyrze\u017abi\u0142 napis taki…
\nWi\u0119c: DO BRONIA – tak brzmia\u0142 napis. Strza\u0142ki koniec ukazywa\u0142
\nW kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 trzeba ruszy\u0107, gdzie si\u0119 Bronio nasz ukrywa.
\nTak sko\u0144czy\u0142a si\u0119 samotno\u015b\u0107 i t\u0142um nowy wci\u0105\u017c nap\u0142ywa,
\nBo przyroda jest tu pi\u0119kna, okolica urodziwa.
\nBronek kra\u015bnia\u0142 w oka mgnieniu i od\u017cy\u0142a jego dusza,
\nJu\u017c gar\u015b\u0107 kwiat\u00f3w \u015bciska w d\u0142oni. A co go do tego zmusza?
\nTo nie z g\u0142odu, nie dla k\u00f3zek, kt\u00f3rych trzyma ca\u0142e stadko,
\nLecz dla dziewki, co przyby\u0142a z osadnik\u00f3w tu gromadk\u0105.
\nZaraz wpadli sobie w oko. Czuli mi\u0119t\u0119 przez rumianek,
\nAmor strza\u0142\u0119 w nich wpakowa\u0142 – przytulonych zasta\u0142 ranek.
\nMieli dziatek chyba czworo – nie pr\u00f3\u017cnowa\u0142 dzielny Bronek.
\nCzas te\u017c dzia\u0142a\u0142 – z czasem w\u00f3\u0142 przy\u0142o\u017cy\u0142 sw\u00f3j ogonek…
\nKr\u0119tym rogiem nie\u015bwiadomie od\u0142upuj\u0105c deski kawa\u0142
\nHistorycznym gryzipi\u00f3rkom przysporzy\u0142 roboty nawa\u0142.
\nBo: DO BRON – tak brzmia\u0142 dzi\u015b napis, zanim ogon wyl\u0105dowa\u0142
\nNad literk\u0105 N i w\u0142a\u015bnie tam si\u0119 wielki kleks zachowa\u0142.
\nTo si\u0119 nigdy nie zdarzy\u0142o, ale w \u0142\u00f3dzkim jest powiecie
\nMa\u0142a wioska zwana DOBRO\u0143 – najpi\u0119kniejsza wioska w \u015bwiecie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Chcecie bajki? Oto bajka, a w\u0142a\u015bciwie dyrdyma\u0142y, O cz\u0142owieczku wielkim duchem, ale wzro\u015bcie raczej ma\u0142ym. Bronek dali mu na imi\u0119 – czmycha\u0142 od cywilizacji. Krew czerwona, cera blada; wmawia\u0142 sobie, \u017ce potrafi Znale\u017a\u0107 swoje miejsce w \u017cyciu bez protekcji i uk\u0142ad\u00f3w. Stwierdzi\u0142: Lepiej mieszka\u0107 w g\u0142uszy, ni\u017ali po\u015br\u00f3d ludzi gad\u00f3w. I wyruszy\u0142. Kroczy\u0142 dumnie poprzez … <\/p>\n