Jeste\u015b, i za to tak ci\u0119 ceni\u0119,
\nKiedy nade mn\u0105 mroczne cienie
\nWiem, \u017ce na ciebie liczy\u0107 mog\u0119.
\nPomocn\u0105 do mnie wyci\u0105gniesz…. nog\u0119?
\nPowinno r\u0119k\u0119 by\u0107 napisane,
\nAle w tym \u015bwiecie okropny zam\u0119t.
\nA Twoje nogi… O czym my\u015blicie?
\nTak jej ko\u0144czyny przez ca\u0142e \u017cycie
\nS\u0142u\u017c\u0105, by czas bez przerwy \u0142yka\u0107.
\nNawet, gdy czasem si\u0119 potyka,
\nZawsze z u\u015bmiechem si\u0119 podnosi.
\nW przyja\u017ani ostatni odda grosik.
\nMo\u017ce chaosu w niej zbyt wiele.
\nJe, jak wr\u00f3belek Elemelek,
\nLecz wypi\u0107 mo\u017ce i ze dwa piwa
\nI daj\u0119 s\u0142owo, \u017ce si\u0119 nie kiwa.
\nA jednak tyran z niej straszliwy,
\nPrzer\u00f3\u017cne opowiada dziwy.
\nWszystkimi zawsze tak nakr\u0119ci,
\n\u017be cho\u0107by mieli inne ch\u0119ci,
\nChocia\u017c do \u0141odzi kto\u015b i\u015b\u0107 zamierza.
\nPotrafi wm\u00f3wi\u0107, \u017ce chcia\u0142 do Zgierza.
\nPod koszem zawsze waleczne serce,
\n– Buzia anio\u0142a, rzuty mordercze.
\nDrobna, lecz ma przyw\u00f3dcze cechy.
\nM\u0119skie wci\u0105\u017c wzbudza: Achy i echy.
\nDzieciom matkuje do przesady,
\nI wci\u0105\u017c w zanadrzu ma jakie\u015b rady.
\nTelefon stale dzier\u017cy w swej d\u0142oni
\n– Ciekawe, dok\u0105d tak cz\u0119sto dzwoni?
\nDla ka\u017cdego dobre znajdzie s\u0142owo,
\nA dla psa po jad\u0142a sutej misie…
\nM\u00f3g\u0142bym jeszcze doda\u0107 to i owo,
\nAle tak zwyczajnie, tak po ludzku nie chce mi si\u0119.
\nTroch\u0119 d\u0142ugi wyszed\u0142 kr\u00f3tki wst\u0119p,
\nWi\u0119c do sedna przejd\u0119 tego, co by\u0107 mia\u0142o.
\nMo\u017cesz ten wiersz marny porwa\u0107 w strz\u0119p,
\nByle to, co ni\u017cej stoi ocala\u0142o.<\/p>\n
Nie jest wa\u017cne, ile dzisiaj ko\u0144czysz lat,
\nNie jest wa\u017cne, \u017ce cyferka z przodu nowa,
\nBo to ile ich naprawd\u0119 jest
\nGeneruje nie kalendarz, ale serce, dusza, tak\u017ce g\u0142owa.
\nTy do tego dziwny talent masz,
\nBy wci\u0105\u017c \u015bwieci\u0107 wok\u00f3\u0142 jasnym, \u015bwie\u017cym blaskiem.
\nW nastoletniej twojej duszy niech wci\u0105\u017c gra
\nI u\u015bmiechu swego racz nas wci\u0105\u017c bogactwem.
\nWi\u0119c b\u0105d\u017a sob\u0105, a w klepsydrze piach
\nPi\u0119knym kwiatem zapu\u015bci korzenie.
\nB\u0105d\u017a wci\u0105\u017c sob\u0105, a s\u0142oneczny szal
\nWiek Tw\u00f3j otuli milczeniem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jeste\u015b, i za to tak ci\u0119 ceni\u0119, Kiedy nade mn\u0105 mroczne cienie Wiem, \u017ce na ciebie liczy\u0107 mog\u0119. Pomocn\u0105 do mnie wyci\u0105gniesz…. nog\u0119? Powinno r\u0119k\u0119 by\u0107 napisane, Ale w tym \u015bwiecie okropny zam\u0119t. A Twoje nogi… O czym my\u015blicie? Tak jej ko\u0144czyny przez ca\u0142e \u017cycie S\u0142u\u017c\u0105, by czas bez przerwy \u0142yka\u0107. Nawet, gdy czasem si\u0119 … <\/p>\n