I zn\u00f3w cierpi\u0119, a \u015bwiat p\u0142ynie monotonnie w dal znu\u017cony.
\nCzuj\u0119 mego szcz\u0119\u015bcia blisko\u015b\u0107, lecz nie mog\u0119 go dogoni\u0107.
\nGdzie horyzont miga punkcik – z\u0142udna l\u015bni fatamorgana.
\nChwytam w palce wiatru powiew – szcz\u0119\u015bcie z rankiem si\u0119 oddala.
\nDaje wiedz\u0119, jak wygl\u0105da, znam smak mleka, ale potem…
\nZn\u00f3w zostaje beznadzieja, zn\u00f3w czekanie, zn\u00f3w t\u0119sknoty.
\nI zn\u00f3w cierpi\u0119 kln\u0105c na cisz\u0119 swe marzenia senne goni\u0119,
\nLecz to fikcja, bo tak p\u0119dz\u0105c tocz\u0119 ko\u0142o, w miejscu stoj\u0119.
\nTylko czasem – wci\u0105\u017c na moment – cie\u0144 w ramiona si\u0119 zapl\u0105cze…
\nS\u0142ysz\u0119 w\u00f3wczas \u015bwierszcza skrzypce, \u017cab kumkanie – wiosny koncert.
\nWtedy ciemno\u015b\u0107 najczarniejsza od jej pieszczot blasku pe\u0142na,
\nA w pieszczotach szepty czu\u0142e, uczu\u0107 po\u017car, cia\u0142a jedwab.
\nI nie my\u015bl\u0119, co gdzie by\u0142o, o przysz\u0142o\u015bci – tym, co potem.
\nJest mi dobrze. W gwiazdach, niebie i odesz\u0142y gdzie\u015b k\u0142opoty.
\nMija chwila – biegacz sprinter sterydami nakr\u0119cany,
\nI nadchodzi nowy ranek – tak przekl\u0119ty, tak niechciany.
\nJa zn\u00f3w cierpi\u0119, a \u015bwiat p\u0142ynie monotonnie w dal powoli…
\nWierz\u0119 w siebie, nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 – chc\u0119 i b\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bcie goni\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I zn\u00f3w cierpi\u0119, a \u015bwiat p\u0142ynie monotonnie w dal znu\u017cony. Czuj\u0119 mego szcz\u0119\u015bcia blisko\u015b\u0107, lecz nie mog\u0119 go dogoni\u0107. Gdzie horyzont miga punkcik – z\u0142udna l\u015bni fatamorgana. Chwytam w palce wiatru powiew – szcz\u0119\u015bcie z rankiem si\u0119 oddala. Daje wiedz\u0119, jak wygl\u0105da, znam smak mleka, ale potem… Zn\u00f3w zostaje beznadzieja, zn\u00f3w czekanie, zn\u00f3w t\u0119sknoty. I … <\/p>\n