Tak tu dziwnie, znowu zatoczy\u0142em ko\u0142o.
\nNie przypadkiem przechodzi\u0142em obok tego domu.
\nDzisiaj w jego pustych oknach hula wiatr,
\nSpustoszenie straszne – tak dzia\u0142a czas.
\nDym z komina ju\u017c nie leci, smutno tak.
\nZ \u017cywych istot tylko kornik ma tu dach.
\nA pami\u0119tam to, jak kiedy\u015b brzmia\u0142 tu \u015bmiech,
\nTyle szcz\u0119\u015bcia i rado\u015bci, a\u017c po zmierzch.
\nMigaj\u0105 mi przed oczami obrazy, kt\u00f3rych nie ma:
\n\u0141awka w parku i altanka, nasze drzewo,
\nZapach jab\u0142ek, nawet to mi pozosta\u0142o,
\nLecz w pami\u0119ci no, bo tutaj tylko szaro\u015b\u0107.
\nTak tu dziwnie, to by\u0142o ostatnie ko\u0142o.
\nObieca\u0142em sobie nie przychodzi\u0107, obok tego domu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tak tu dziwnie, znowu zatoczy\u0142em ko\u0142o. Nie przypadkiem przechodzi\u0142em obok tego domu. Dzisiaj w jego pustych oknach hula wiatr, Spustoszenie straszne – tak dzia\u0142a czas. Dym z komina ju\u017c nie leci, smutno tak. Z \u017cywych istot tylko kornik ma tu dach. A pami\u0119tam to, jak kiedy\u015b brzmia\u0142 tu \u015bmiech, Tyle szcz\u0119\u015bcia i rado\u015bci, a\u017c po … <\/p>\n